นิทานอีสปเรื่องจั๊กจั่นกับมดง่าม

นิทานอีสป เรื่องจั๊กจั่นกับมดง่าม

นอกจาก นิทานอีสปจะเป็นนิทานที่ให้ความนุกสนานเพลินเพลิน ยังให้แง่คิด คติสอนใจต่างๆในการพัฒนาชีวิตของเราให้มีคุณค่าและดียิ่งขึ้น ดังนั้น จึงเป็นนิทานที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัย ไม่ใช่เหมาะกับเด็กเท่านั้น ผู้ใหญ่ก็สามารถอ่านได้…ที่ได้แง่คิดคติเตือนใจมากมาย สำหรับวันนี้ เราได้นำนิทานอีสปดีดีมาฝากเช่นเคย ที่ประกอบด้วย

1. นิทานกลอนอีสป

2.นิทานอีสปพร้อมภาพประกอบ

นิทานอีสปพร้อมภาพประกอบจั๊กจั่นกับมดง่าม

แสงแดดแผดจ้า ท้องฟ้าโปร่งใส     หน้าหนาวยาวไกล กายใจหนาวนาน

มดง่ามเตรียมพร้อม ถนอมอาหาร       ผึ่งแดดมดงาน เกื้อการเก็บกิน

จักจั่นเผโผ ผอมโซพลัดถิ่น            ท้องร้องเหงื่อริน ถวิลเว้าวอน

สหายมดง่าม ฟังความเราก่อน         เราจนคนจร ขอก้อนของกิน

เจ้าใยไม่หา ใช่ข้าดูหมิ่น              ของเลี้ยงชีวิน เก็บสินออมทรัพย์

ข้าต้องร้องเพลง บรรเลงขานขับ        ร้องเพลงเนิ่นนับ ถึงกับผอมโซ

สมน้ำสมเนื้อ ขาดเหยื่อตาโหล         ชอบร้องเพลงโชว์ เชิญโก้ต่อไป

เสียงปังคลังปิด หมดสิทธิ์อาศัย        จักจั่นตรอมใจ มดไม่เมตตา

เกียจคร้านการกิจ ชีวิตอนาถา          ทุกข์เข็ญเห็นมา จนกว่าชีพวาย

นิทานอีสป เรื่องจั๊กจั่นกับมดง่าม

นิทานอีสปสำหรับเด็กจั๊กจั่นกับมดง่าม

กาลครั้งหนึ่ง มีตั๊กแตนเจ้าสำราญตัวหนึ่งนิสัยเกียจคร้าน
ชอบความสะดวกสบาย
ตลอดช่วงฤดูร้อน มดง่ามพากันหาอาหารไปเก็บสะสมไว้ในรัง
เจ้าตั๊กแตนมัวแต่ร้องรำทำเพลง สนุกสนานไปวันๆ

ครั้นถึงฤดูหนาวหิมะตกหนัก
มดง่ามเก็บตัวอยู่กับเม็ดพืชที่มันได้หาเก็บเตรียมพร้อมไว้
ตั๊กแตนไม่สามารถหาอาหารกินได้อดอยู่หลายวัน
จนในที่สุด ต้องซมซานด้วยความหิวโหยมาเคาะประตูรังของมดง่าม ซึ่งเคยรู้จักกัน

“ได้โปรดเถิดเพื่อน ขออาหารให้ฉันประทังชีวิตสักหน่อย
เมื่อพ้นฤดูหนาวอันแสนทารุณนี้แล้ว ฉันสัญญาว่าจะหามาใช้คืนให้เป็นเท่าตัว”
ตั๊กแตนพยายามวิงวอน
มดกล่าวต่อจักจั่นว่า
“เมื่อตอนฤดูร้อนที่ใครๆเขาพากันทำมาหากินตัวเป็นเกลียว เจ้ามัวทำอะไรอยู่”
“เพราะว่าฉันไม่มีเวลาน่ะสิ ฉันยุ่งอยู่กับการร้องเพลง
เมื่อตอนที่เธอและเพื่อนๆขนอาหารผ่านมา ก็ได้ยินมิใช่หรือ”

นิทานอีสปสอนใจจั๊กจั่นกับมดง่าม

มดหัวเราะกับคำตอบของจักจั่น
และเก็บเม็ดข้าวกองพูนของตนไว้ในห้องใต้ดิน
พร้อมเอ๋ยบอกจั๊กจั่นว่า
“ได้ยินซิ…ในเมื่อเจ้ามัวแต่ร้องเพลงตลอดฤดูร้อน
เมื่อถึงฤดูหนาวก็จงเต้นรำให้สนุกเถิด”
กล่าวจบมดก็ปิดประตูทันที

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ผู้ขยันย่อมไม่ประมาท…เตรียมพร้อมสำหรับอนาคต…ย่อมไม่อดอยาก
คนเกียจคร้านและประมาท…มักปล่อยเวลาไปกับความต้องการที่โง่เขลาของตน
…จึงมักจะได้รับความลำบากยากแค้นในอนาคต

เรียบเรียงข้อมูล : bkkseek.com
Credit : คุณเอ้ ,     Photo Credit : funtales4u.blogspot.com

Add a comment :

Loading Facebook Comments ...

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*